Man met hersenletsel werd overal ontslagen. Dan vindt hij een nieuw doel in het leven door Lego’s te bouwen voor het goede doel.

Het zat Taylor Harkins al van bij zijn geboorte niet mee. Hij overleefde de bevalling bijna niet en kreeg later de diagnose van het Asperger syndroom, dyspraxie en hyperactiviteit.

Later voegden de dokters nog epilepsie aan dat lijstje toe. Het was duidelijk dat Harkins geen normaal leven zou kunnen leiden, maar toch hadden zijn ouders nog hoop.

Harkins had een IQ van amper 80 wat op het randje van mentaal gehandicapt is. De dokters zeiden zijn ouders niet teveel van hem te verwachten en dat hij niet voor zichzelf zou kunnen zorgen.

De vader van Taylor, Clyde, maakte zich zorgen dat zijn zoon later nooit een baan zou kunnen vinden. Het enige waar Taylor zich in interesseerde, waren zijn superhelden en Lego steentjes.

“Ik stak het in elkaar en Taylor keek toe”, vertelde Clyde. “Uiteindelijk begon hij zelf te bouwen. Hij raakte geobsedeerd door Lego.”

Taylor slaagde er uiteindelijk in om zijn middelbare schooldiploma te behalen en kon beginnen werken. Dit was angstaanjagend voor Clyde want hij wist dat hij het verwachte antwoord snel zou horen.

Overal ontslagen

Taylor schreef zich in voor een opleidingsprogramma bij Shop Goodwill in Orange County en hij kreeg enkele baantjes. Hij werkte kort bij Petco en Auto Zone, maar telkens korte tijd nadien ontslagen.

Taylor heeft een moeilijk begrip van tijd en kwam vaak te laat op het werk opdagen. Hij praat ook teveel tijdens het werk.

Na enkele mislukkingen zette Clyde zijn zoon aan het werk in de postkamer van zijn hypotheekbedrijf. Helaas werd hij door de financiële crisis in 2008 gedwongen om het familiebedrijf stop te zetten.

Opnieuw zat Taylor zonder baan. Hij schreef zich terug in bij het Goodwill programma en moest computers repareren, wat hij haatte.

Maar dat alles veranderde toen Ted Mollenkramer beheerder werd van Shop Goodwill. Hij zag een markt in iets wat niemand eerder gezien had: Lego.

Voor Mollenkramer het beheer overnam, werden er al gedoneerde Lego’s verpakt en verscheept. Mollenkramer zag echter een manier om meer geld binnen te brengen en zocht iemand om het nieuwe departement te leiden.

Plastic goud

Dan ontdekte Mollenkramer Taylor, die op de computerafdeling zat weg te kwijnen. De twee begonnen over Lego te praten en Taylor toonde hem enkele foto’s van zijn kunstwerken.

Toen wist Mollenkramer dat hij de geknipte man had. Hij zette Taylor aan het werk met de gedoneerde Lego’s.

Taylor begon sets te bouwen die verzamelaars verbluften. “Hij vond zijn wereld en de verzamelaars werden gek”, vertelde Mollenkramer.

“De Lego’s zijn geldmachines”, vertelde Mollenkramer. “Je geeft Taylor een zakje Lego dat je normaal voor 2,99 dollar verkoopt en hij maakt er 200 dollar van.”

Taylor houdt van zijn werk. “Het is eenvoudig voor de geest”, zei hij. “Het voert mijn geest naar een andere plek. Het houdt mijn geest synchroon.”

“We noemen Lego ons plastic goud”, zei Mollenkramer. “Mensen worden helemaal wild van zijn Lego’s.”

“Hij heeft nog heel wat uitdagingen. Maar hij is hoofd van het Lego departement. Hij voelt zich eindelijk gewaardeerd”, zei Clyde Harkins, de vader van Taylor, nog.

DEEL dit verhaal om je medemens te inspireren!

Bron en afbeeldingen: Liftable